هیچ امید آماده‌ای آنجا نیست…

Published at 4 هفته ago

گفت‌و گوی شرق با مقصود فراستخواه،

سالنامه شرق، اسفند 1402:  102 -106

 

 

 

هیچ امید آماده ای در آنجا نیست …

§         ماییم که جریان امید را با تخیل خلاق خویش وانرژی پتانسیل درونزای مان

§        به محیط حیات مان گسیل می کنیم، امید یک امر پدیداری و ظهوری و رویدادی است

§        امید را با خلق امکانها وابتکارات مان  ذره ذره تجربه می کنیم ، مزه مزه می­کنیم

§       درخانه، در همسایگی، حلقه های دوستی، در کار و حرفه وصنف خویش، در محله  و نهادهای مدنی وسمنی  وشهری، امید همان توانایی های تازه ادراک شده خودمان است که اجازه می دهیم ظهور پیدا بکند و کاری بکن.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *